Sahih al-Bukhari
841
Chapter 11 · Call to Prayers (Adhaan) (Sufa-Tu-Salat)الذِّكْرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَفْعَ الصَّوْتِ بِالذِّكْرِ حِينَ يَنْصَرِفُ النَّاسُ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ كَانَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنْتُ أَعْلَمُ إِذَا انْصَرَفُوا بِذَلِكَ إِذَا سَمِعْتُهُ.
Translation
Not reworked yet
The Arabic text and the translations come from our previous collection: English from hadithapi.com, German and Turkish machine-translated (Gemini) and unreviewed. A new translation from the Arabic with the chain of narration will follow.
The Dhikr (remembering Allah by Glorifying, Praising and Magnifying Him) after As-Salat (the prayer)
"In the lifetime of the Prophet (ﷺ) it was the custom to celebrate Allah's praises aloud after the compulsory congregational prayers." Ibn `Abbas further said, "When I heard the Dhikr, I would learn that the compulsory congregational prayer had ended."
Deutsch
Is'haq ibn Nasr berichtete uns, welcher sagte: 'Abdur-Razzāq berichtete uns, welcher sagte: Ibn Ğuraig teilte uns mit, welcher sagte: 'Amr berichtete mir, dass Abū Ma'bad, der Klient (Mawlā) von Ibn 'Abbās, ihm berichtete, dass Ibn 'Abbās, möge Allah mit beiden zufrieden sein, ihm mitteilte, dass das Erheben der Stimme mit dem Dhikr, wenn die Leute vom Pflichtgebet ('al-Maktūbah') fertig waren, zur Zeit des Propheten (ﷺ) üblich war. Und Ibn 'Abbās sagte weiter: „Ich wusste dadurch, wenn ich es hörte, dass sie fertig waren, wenn sie sich abwandten (vom Gebet).“
Türkçe
İshak İbn Nasr bize aktardı, o dedi ki: Abdurrezzak bize aktardı, o dedi ki: İbn Cureyc bana haber verdi, o dedi ki: Amr bana haber verdi ki, İbn Abbas’ın azatlısı olan Ebu Ma’bed ona şunu bildirmiştir: İbn Abbas -Allah onlardan razı olsun- ona aktarmıştır ki, insanlar farz namazdan ayrılırken (selam verirken) zikri sesli yapmaları (sesi zikirle yükseltmeleri), Nebi’nin (s.a.v.) döneminde mevcuttu. Ve İbn Abbas dedi ki: “Ben bu sesi duyduğum zaman, onların namazı bitirip ayrıldıklarını anlardım.”