403

Die erste Form, mit der die Offenbarung zum Gesandten Allahs (ﷺ) begann, war die wahre Vision im Schlaf. Er sah niemals eine Vision, die nicht wie der helle Schein der Morgendämmerung eintraf. Danach wurde ihm die Einsamkeit lieb, und er pflegte sich in der Höhle von Hira zurückzuziehen, wo er Tahannuth betrieb (welches eine Anbetung für eine bestimmte Anzahl von Nächten ist), bevor er zu seiner Familie zurückkehrte und erneut Proviant holte. Er kehrte dann zu Khadija zurück und nahm Vorräte für eine ähnliche Zeitspanne mit, bis die Wahrheit über ihn kam, während er sich in der Höhle von Hira befand. Dort kam der Engel zu ihm und sprach: „Lies!“ Er erwiderte: „Ich bin nicht lesekundig.“ [Der Gesandte] erzählte: Er packte mich und drückte mich, bis ich stark bedrängt war; danach ließ er mich los und sprach: „Lies!“ Ich sagte: „Ich bin nicht lesekundig.“ Er packte mich abermals und drückte mich zum zweiten Mal, bis ich stark bedrängt war, und ließ mich dann los und sprach: „Lies!“ Ich erwiderte: „Ich bin nicht lesekundig.“ Er packte mich und drückte mich ein drittes Mal, bis ich stark bedrängt war, und ließ mich dann gehen und sprach: „Lies im Namen deines Herrn, Der erschuf, Der den Menschen aus einem Blutklumpen erschuf. Lies! Und dein Herr ist der Großzügigste, Der den Gebrauch des Stiftes lehrte, Der dem Menschen lehrte, was er nicht wusste.“ (Al-Qur’an, 96:1-5). Daraufhin kehrte der Prophet (ﷺ) damit zurück, sein Herz zitterte, und er ging zu Khadija und sagte: „Hüllt mich ein, hüllt mich ein!“ Sie hüllten ihn ein, bis die Furcht von ihm gewichen war. Er sprach dann zu Khadija: „O Khadija! Was ist mir widerfahren?“ und er berichtete ihr von dem Ereignis und sagte: „Ich fürchte um mich selbst.“ Sie erwiderte: „Das geht nicht! Sei froh! Ich schwöre bei Allah, Er wird dich niemals demütigen. Bei Allah, du pflegst die Verwandtschaftsbande, du sprichst die Wahrheit, du trägst die Last der Menschen, du hilfst den Bedürftigen, du bewirtest Gäste, und du hilfst gegen die Wechselfälle, die die Menschen betreffen.“ Khadija brachte ihn daraufhin zu Waraqa ibn Naufal ibn Asad ibn ‘Abd al-‘Uzza, dem Sohn des Onkels von Khadija, d.h. dem Bruder ihres Vaters. Er war der Mann, der in den Tagen der Unwissenheit (vor dem Islam) das Christentum angenommen hatte, und er pflegte Bücher auf Arabisch zu schreiben und schrieb daher das Injil [Evangelium] auf Arabisch, so wie Gott wollte, dass er schreibe. Er war sehr alt und erblindet. Khadija sagte zu ihm: „O Onkel! Höre dem Sohn deines Bruders zu.“ Waraqa ibn Naufal fragte: „O mein Neffe! Was hast du gesehen?“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) informierte ihn daraufhin, was er gesehen hatte. Waraqa sagte zu ihm: „Das ist der Namus (die Vertrauensperson), den Gott zu Musa (Moses) sandte. Würde ich doch (während deiner prophetischen Laufbahn) ein junger Mann sein! Würde ich doch am Leben sein, wenn dein Volk dich vertreiben wird!“ Der Gesandte Allahs (ﷺ) fragte: „Werden sie mich vertreiben?“ Waraqa sagte: „Ja. Niemals kam ein Mann mit etwas Ähnlichem, das du gebracht hast, ohne auf Feindseligkeiten zu stoßen. Wenn ich deinen Tag erlebe, werde ich dir von ganzem Herzen helfen.“

Maschinell übersetzt (Gemini) · ungeprüft

English

A'isha, the wife of the Messenger of Allah ( ‌صلی ‌اللہ ‌علیہ ‌وسلم ‌ ), reported:

The first (form) with which was started the revelation to the Messenger of Allah was the true vision in sleep. And he did not see any vision but it came like the bright gleam of dawn. Thenceforth solitude became dear to him and he used to seclude himself in the cave of Hira', where he would engage in tahannuth (and that is a worship for a number of nights) before returning to his family and getting provisions again for this purpose. He would then return to Khadija and take provisions for a like period, till Truth came upon him while he was in the cave of Hira'. There came to him the angel and said: Recite, to which he replied: I am not lettered. He took hold of me [the Apostle said] and pressed me, till I was hard pressed; thereafter he let me off and said: Recite. I said: I am not lettered. He then again took hold of me and pressed me for the second time till I was hard pressed and then let me off and said: Recite, to which I replied: I am not lettered. He took hold of me and pressed me for the third time, till I was hard pressed and then let me go and said: Recite in the name of your Lord Who created, created man from a clot of blood. Recite. And your most bountiful Lord is He Who taught the use of pen, taught man what he knew not (al-Qur'an, xcvi. 1-4). Then the Prophet returned therewith, his heart was trembling, and he went to Khadija and said: Wrap me up, wrap me up! So they wrapped him till the fear had left him. He then said to Khadija: O Khadija! what has happened to me? and he informed her of the happening, saying: I fear for myself. She replied: It can't be. Be happy. I swear by Allah that He shall never humiliate you. By Allah, you join ties of relationship, you speak the truth, you bear people's burden, you help the destitute, you entertain guests, and you help against the vicissitudes which affect people. Khadija then took him to Waraqa b. Naufal b. Asad b. 'Abd al-'Uzza, and he was the son of Khadija's uncle, i. e., the brother of her father. And he was the man who had embraced Christianity in the Days of Ignorance (i. e. before Islam) and he used to write books in Arabic and, therefore, wrote Injil in Arabic as God willed that he should write. He was very old and had become blind Khadija said to him: O uncle! listen to the son of your brother. Waraqa b. Naufal said: O my nephew! what did you see? The Messenger of Allah ( ‌صلی ‌اللہ ‌علیہ ‌وسلم ‌ ), then, informed him what he had seen, and Waraqa said to him: It is namus that God sent down to Musa. Would that I were then (during your prophetic career) a young man. Would that I might be alive when your people would expel you! The Messenger of Allah ( ‌صلی ‌اللہ ‌علیہ ‌وسلم ‌ ) said: Will they drive me out? Waraqa said: Yes. Never came a man with a like of what you have brought but met hostilities. If I see your day I shall help you wholeheartedly.

Englisch von hadithapi.com

Türkçe

Allah’ın Resûlü’ne (ﷺ) vahyedilen ilk form, uykudaki sâdık rüya idi. O, gördüğü her rüyanın sabah şafağının parlaklığı gibi gerçekleşmesinden başka bir şey görmedi. Bundan sonra yalnızlık ona sevdirildi ve Hira mağarasına çekilir, orada ‘Tahannuth’ (ki bu, belirli geceler süren bir ibadettir) ile meşgul olurdu. Ailesine dönüp azık aldıktan sonra tekrar aynı amaçla yiyecek temin ederdi. O, bu şekilde Hira mağarasında iken Hak (gerçek) kendisine gelene kadar tekrar Khadija’ya döner ve benzer bir süre için azık alırdı. Ona melek geldi ve şöyle dedi: ‘Oku!’ O (ﷺ) cevap verdi: ‘Ben okuma bilmem.’ [Resûl] buyurdu: Beni yakaladı ve sıktı, ta ki çok zorlanıncaya kadar. Sonra beni bıraktı ve ‘Oku!’ dedi. Ben: ‘Ben okuma bilmem,’ dedim. Sonra tekrar beni yakaladı ve ikinci defa sıktı, ta ki çok zorlanıncaya kadar. Ardından beni bıraktı ve ‘Oku!’ dedi. Ben: ‘Ben okuma bilmem,’ diye cevap verdim. Üçüncü defa beni yakaladı ve sıktı, ta ki çok zorlanıncaya kadar. Sonra beni serbest bıraktı ve şöyle dedi: ‘Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı alaktan (bir kan pıhtısından) yarattı. Oku! Rabbin en cömert olandır. O, kalemle yazmayı öğretti, insana bilmediğini öğretti.’ (el-Kur’an, 96:1-5). Bunun üzerine Nebi (ﷺ) kalbi titreyerek geri döndü ve Khadija’nın yanına giderek: ‘Beni örtün, beni örtün!’ dedi. Korkusu geçene kadar onu örttüler. Sonra Khadija’ya: ‘Ey Khadija! Bana ne oluyor?’ dedi ve olayı ona anlatarak: ‘Kendimden korkuyorum,’ dedi. Khadija cevap verdi: ‘Asla olamaz. Sevin! Allah’a yemin ederim ki, O seni asla mahcup etmeyecektir. Vallahi, sen akrabalık bağlarını gözetirsin, doğru konuşursun, insanların yükünü taşırsın, yoksullara yardım edersin, misafirleri ağırlarsın ve insanları etkileyen zorluklara karşı destek olursun.’ Khadija daha sonra onu, Khadija’nın amcasının oğlu, yani babasının kardeşi olan Waraqa ibn Nawfal ibn Asad ibn ‘Abd al-‘Uzza’ya götürdü. O, Câhiliye döneminde (İslam’dan önce) Hristiyanlığı kabul etmiş ve Arapça kitaplar yazan bir adamdı; bu nedenle, Allah’ın yazmasını dilediği gibi, İncil’i de Arapça yazdı. Çok yaşlanmıştı ve kör olmuştu. Khadija ona: ‘Ey amca! Kardeşinin oğlunu dinle,’ dedi. Waraqa ibn Nawfal sordu: ‘Ey yeğenim! Ne gördün?’ Allah’ın Resûlü (ﷺ), gördüklerini ona anlattı. Waraqa ona şöyle dedi: ‘Bu, Allah’ın Musa’ya indirdiği Namus’tur. Keşke (senin peygamberlik görevin sırasında) genç bir adam olsaydım. Keşke senin halkın seni kovduğu zaman hayatta olsaydım!’ Allah’ın Resûlü (ﷺ): ‘Beni kovacaklar mı?’ diye sordu. Waraqa dedi ki: ‘Evet. Senin getirdiğinin benzeriyle gelen her adam, düşmanlıkla karşılaşmıştır. Eğer senin gününü görürsem, sana tüm kalbimle yardım edeceğim.’

Maschinell übersetzt (Gemini) · ungeprüft