Sahih al-Bukhari
1277
Chapter 24 · Funerals (Al-Janaa'iz)مَنِ اسْتَعَدَّ الْكَفَنَ فِي زَمَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُنْكَرْ عَلَيْهِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِبُرْدَةٍ مَنْسُوجَةٍ فِيهَا حَاشِيَتُهَا ـ أَتَدْرُونَ مَا الْبُرْدَةُ قَالُوا الشَّمْلَةُ. قَالَ نَعَمْ. قَالَتْ نَسَجْتُهَا بِيَدِي، فَجِئْتُ لأَكْسُوَكَهَا. فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا إِزَارُهُ، فَحَسَّنَهَا فُلاَنٌ فَقَالَ اكْسُنِيهَا، مَا أَحْسَنَهَا. قَالَ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ، لَبِسَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، ثُمَّ سَأَلْتَهُ وَعَلِمْتَ أَنَّهُ لاَ يَرُدُّ. قَالَ إِنِّي وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ لأَلْبَسَهَا إِنَّمَا سَأَلْتُهُ لِتَكُونَ كَفَنِي. قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ.
Translation
Not reworked yet
The Arabic text and the translations come from our previous collection: English from hadithapi.com, German and Turkish machine-translated (Gemini) and unreviewed. A new translation from the Arabic with the chain of narration will follow.
(if) somebody prepared his shroud (before his death)
A woman brought a woven Burda (sheet) having edging (border) to the Prophet (ﷺ), Then Sahl asked them whether they knew what is Burda, they said that Burda is a cloak and Sahl رضی اللہ عنہ confirmed their reply. Then the woman said, "I have woven it with my own hands and I have brought it so that you may wear it." The Prophet (ﷺ) accepted it, and at that time he was in need of it. So he came out wearing it as his waist-sheet. A man praised it and said, "Will you give it to me? How nice it is!" The other people said, "You have not done the right thing as the Prophet (ﷺ) is in need of it and you have asked for it when you know that he never turns down anybody's request." The man replied, "By Allah, I have not asked for it to wear it but to make it my shroud." Later it was his shroud.
Deutsch
Sahl (möge Allah mit ihm zufrieden sein) berichtete: Eine Frau kam zum Propheten (ﷺ) mit einem gewebten Tuch (Burda), das seine Ränder enthielt. [Sahl fragte:] „Wisst ihr, was eine Burda ist?“ Sie sagten: „Ein Mantel (Schamla).“ Er sagte: „Ja.“ Die Frau sagte: „Ich habe es eigenhändig gewoben und bin gekommen, um es Dir zu schenken, damit Du es trägst.“ Der Prophet (ﷺ) nahm es an, da er es benötigte. Dann kam er zu uns heraus, und es diente ihm als Hüfttuch (Izār). Ein Mann lobte es und sagte: „Schenke es mir doch! Wie schön es ist!“ Die Leute sagten [zu ihm]: „Du hast nicht gut gehandelt. Der Prophet (ﷺ) trug es, weil er es brauchte, und du fragst ihn danach, obwohl du weißt, dass er niemanden abweist.“ Der Mann sagte: „Wahrlich, bei Allah, ich habe es nicht erbeten, um es selbst zu tragen. Ich bat ihn nur darum, damit es mein Leichentuch (Kafan) werde.“ Sahl sagte: Und es wurde tatsächlich sein Leichentuch.
Türkçe
Sahl (r.a.) şöyle rivayet etti: Bir kadın, kenarları olan dokunmuş bir Burda (örtü) ile Peygamber’e (ﷺ) geldi. [Sahl sordu:] “Burda’nın ne olduğunu biliyor musunuz?” Onlar, “Şemle (bir tür örtü)dir,” dediler. O da, “Evet,” dedi. Kadın, “Onu kendi ellerimle dokudum ve sana giydir[mek için] getirdim,” dedi. Peygamber (ﷺ) ona muhtaç olduğu için onu kabul etti. Sonra yanımıza çıktı, o Burda onun peştamalı (İzâr) idi. Bir adam onu beğenip, “Onu bana versene, ne güzelmiş!” dedi. Topluluk [o adama]: “İyi yapmadın. Peygamber (ﷺ) ona muhtaç olduğu halde onu giydi ve sen ise O’nun kimsenin isteğini geri çevirmeyeceğini bildiğin halde istedin,” dediler. Adam: “Vallahi ben onu giymek için istemedim. Onu ancak kefenim olması için istedim,” dedi. Sahl dedi ki: Ve o, o adamın kefeni oldu.