Sünen-i Ebû Dâvûd
949
Bölüm 2 · Prayer (Kitab Al-Salat)النَّهْىِ عَنِ الْكَلاَمِ، فِي الصَّلاَةِ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ: كَانَ أَحَدُنَا يُكَلِّمُ الرَّجُلَ إِلَى جَنْبِهِ فِي الصَّلَاةِ، فَنَزَلَتْ: وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ سورة البقرة آية 238 فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ وَنُهِينَا عَنِ الْكَلَامِ .
Çeviri
Henüz yeniden işlenmedi
Arapça metin ve çeviriler önceki arşivimizden geliyor: İngilizcesi hadithapi.com'dan, Almanca ve Türkçesi makine çevirisi (Gemini) ve kontrol edilmedi. Arapçadan yeni bir çeviri ve rivayet zinciri eklenecek.
English
The Prohibition Of Speaking In The Prayer
"We used to speak to the person next to us during the prayer during the prayer, (until) Allah revealed: And stand (in prayer) to Allah, devoutly obedient. So we were command to remain quite, and prohibited from speaking."