Sahîh-i Buhârî
4770
Bölüm 66 · Tefsir{وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ * وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ} أَلِنْ جَانِبَكَ
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ} صَعِدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الصَّفَا فَجَعَلَ يُنَادِي " يَا بَنِي فِهْرٍ، يَا بَنِي عَدِيٍّ ". لِبُطُونِ قُرَيْشٍ حَتَّى اجْتَمَعُوا، فَجَعَلَ الرَّجُلُ إِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَخْرُجَ أَرْسَلَ رَسُولاً لِيَنْظُرَ مَا هُوَ، فَجَاءَ أَبُو لَهَبٍ وَقُرَيْشٌ فَقَالَ " أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلاً بِالْوَادِي تُرِيدُ أَنْ تُغِيرَ عَلَيْكُمْ، أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ ". قَالُوا نَعَمْ، مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ إِلاَّ صِدْقًا. قَالَ " فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَىْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ". فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ سَائِرَ الْيَوْمِ، أَلِهَذَا جَمَعْتَنَا فَنَزَلَتْ {تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ * مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ}
Çeviri
Henüz yeniden işlenmedi
Arapça metin ve çeviriler önceki arşivimizden geliyor: İngilizcesi hadithapi.com'dan, Almanca ve Türkçesi makine çevirisi (Gemini) ve kontrol edilmedi. Arapçadan yeni bir çeviri ve rivayet zinciri eklenecek.
İbn Abbas (Allah her ikisinden de razı olsun) şöyle dedi: {En yakın akrabalarını uyar} ayeti nazil olduğunda, Peygamber (ﷺ) Safa tepesine çıktı ve Kureyş kabilelerine hitaben, “Ey Fihr oğulları! Ey Adiy oğulları!” diye seslenmeye başladı, nihayet hepsi toplandı. Dışarı çıkamayacak durumda olan kişi ise, ne olduğunu görmek için bir elçi gönderiyordu. Ebu Leheb ve (diğer) Kureyşliler geldiler. Peygamber (ﷺ) onlara: “Sizce, size vadide size saldırmak isteyen bir süvari birliğinin olduğunu haber versem, bana inanır mıydınız?” diye sordu. Onlar: “Evet, biz senin hakkında doğruluktan başka bir şey görmedik,” diye cevap verdiler. Bunun üzerine Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu: “Şüphesiz ben, şiddetli bir azabın öncesinde sizi uyaran bir elçiyim (nezîr).” Ebu Leheb ise: “Günün geri kalanında helak ol sen! Bizi bunun için mi topladın?” dedi. Bunun üzerine şu ayetler nazil oldu: {Ebu Leheb’in elleri kurusun, kurudu da! Ona ne malı fayda verdi ne de kazandığı.}
Deutsch
Ibn Abbas (möge Allah mit beiden zufrieden sein) berichtete: Als der Vers {Und warne deine engsten Verwandten} herabgesandt wurde, stieg der Prophet (ﷺ) auf As-Safa und begann zu rufen: „O Banu Fihr! O Banu Adiyy!“, [adressiert] an die Sippen der Quraysh, bis sie sich versammelten. Der Mann, der nicht selbst hinausgehen konnte, schickte einen Boten, um zu sehen, was los war. Abu Lahab und (andere) Quraysh kamen ebenfalls. Der Prophet (ﷺ) fragte: „Sagt mir, wenn ich euch nun mitteilen würde, dass sich Reiter im Tal befinden, die euch überfallen wollen – würdet ihr mir glauben?“ Sie antworteten: „Ja, wir haben von dir nichts als Wahrheit erfahren.“ Daraufhin sagte er: „Wahrlich, ich bin ein Warner für euch vor einer schweren Strafe.“ Da sagte Abu Lahab: „Mögest du den Rest des Tages zugrunde gehen! Hast du uns etwa dafür versammelt?“ Daraufhin wurde offenbart: {Zugrunde gehen sollen die Hände Abu Lahabs, und zugrunde gegangen ist er! Nicht nützen ihm sein Vermögen und das, was er erworben hat.}
English
"And warn your tribe (O Muḥammad pbuh) of near kindred. And be kind and humble to the believers who follow you.. ." (V.26:214-215)
When the Verse:--'And warn your tribe of near-kindred, was revealed, the Prophet (ﷺ) ascended the Safa (mountain) and started calling, "O Bani Fihr! O Bani `Adi!" addressing various tribes of Quraish till they were assembled. Those who could not come themselves, sent their messengers to see what was there. Abu Lahab and other people from Quraish came and the Prophet (ﷺ) then said, "Suppose I told you that there is an (enemy) cavalry in the valley intending to attack you, would you believe me?" They said, "Yes, for we have not found you telling anything other than the truth." He then said, "I am a warner to you in face of a terrific punishment." Abu Lahab said (to the Prophet) "May your hands perish all this day. Is it for this purpose you have gathered us?" Then it was revealed: "Perish the hands of Abu Lahab (one of the Prophet's uncles), and perish he! His wealth and his children will not profit him...." (111.1-5)