Sahih al-Bukhari
1303
Chapter 24 · Funerals (Al-Janaa'iz)قَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم: «إِنَّا بِكَ لَمَحْزُونُونَ»
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا قُرَيْشٌ ـ هُوَ ابْنُ حَيَّانَ ـ عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي سَيْفٍ الْقَيْنِ ـ وَكَانَ ظِئْرًا لإِبْرَاهِيمَ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِبْرَاهِيمَ فَقَبَّلَهُ وَشَمَّهُ، ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ، وَإِبْرَاهِيمُ يَجُودُ بِنَفْسِهِ، فَجَعَلَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَذْرِفَانِ. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " يَا ابْنَ عَوْفٍ إِنَّهَا رَحْمَةٌ ". ثُمَّ أَتْبَعَهَا بِأُخْرَى فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ، وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ، وَلاَ نَقُولُ إِلاَّ مَا يَرْضَى رَبُّنَا، وَإِنَّا بِفِرَاقِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ ". رَوَاهُ مُوسَى عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Translation
Not reworked yet
The Arabic text and the translations come from our previous collection: English from hadithapi.com, German and Turkish machine-translated (Gemini) and unreviewed. A new translation from the Arabic with the chain of narration will follow.
The saying of the Prophet (pbuh): " Indeed we are grieved by your separation."
We went with Allah's Messenger (ﷺ) to the blacksmith Abu Saif, and he was the husband of the wet-nurse of Ibrahim (the son of the Prophet). Allah's Messenger (ﷺ) took Ibrahim and kissed him and smelled him and later we entered Abu Saif's house and at that time Ibrahim was in his last breaths, and the eyes of Allah's Messenger (ﷺ) started shedding tears. `Abdur Rahman bin `Auf said, "O Allah's Apostle, even you are weeping!" He said, "O Ibn `Auf, this is mercy." Then he wept more and said, "The eyes are shedding tears and the heart is grieved, and we will not say except what pleases our Lord, O Ibrahim ! Indeed we are grieved by your separation."The same hadith was narrated by Musa bin Ismail on the authority of Sulaiman bin Mughira, on the authority of Thabit, and on the authority of Anas رضی اللہ عنہ from the Prophet (ﷺ).
Deutsch
Anas ibn Malik (r.a.) berichtete: Wir traten mit dem Gesandten Allahs (ﷺ) bei Abu Saif, dem Schmied, ein – und er war der Ziehvater [bzw. Ehemann der Amme] von Ibrahim (عليه السلام). Der Gesandte Allahs (ﷺ) nahm Ibrahim, küsste ihn und roch an ihm. Danach traten wir erneut bei ihm ein, während Ibrahim [im Sterben lag und] seinen Geist aufgab. Da begannen die Augen des Gesandten Allahs (ﷺ) zu tränen. Abdur Rahman ibn Auf (r.a.) fragte ihn: „Und du etwa auch, oh Gesandter Allahs?“ Er (ﷺ) antwortete: „Oh Ibn Auf, dies ist [ein Ausdruck der] Barmherzigkeit.“ Dann fügte er eine weitere [Aussage] hinzu und sprach: „Wahrlich, das Auge tränt und das Herz ist betrübt, doch wir sprechen nichts aus, außer dem, womit unser Herr zufrieden ist. Und wahrlich, oh Ibrahim, wir sind wegen deiner Trennung bekümmert.“
Türkçe
Enes İbn Malik (r.a.) şöyle rivayet etti: Biz, Resûlullah (ﷺ) ile birlikte demirci olan Ebû Seyf'in yanına girdik – o, İbrahim’in (عليه السلام) süt babasıydı [veya süt annesinin kocasıydı]. Resûlullah (ﷺ), İbrahim’i aldı, onu öptü ve kokladı. Daha sonra tekrar yanına girdiğimizde, İbrahim son nefeslerini veriyordu. Bunun üzerine Resûlullah’ın (ﷺ) gözlerinden yaşlar akmaya başladı. Abdurrahman İbn Avf (r.a.), ona: “Sen de mi, Ey Allah’ın Resûlü?” diye sordu. O (ﷺ): “Ey İbn Avf, bu merhamettir,” buyurdu. Sonra buna bir söz daha ekledi ve şöyle dedi: “Şüphesiz göz yaşarır, kalp hüzünlenir, ancak biz Rabbimizin razı olduğu sözden başkasını söylemeyiz. Ey İbrahim! Senin ayrılığın sebebiyle gerçekten üzgünüz.”