1287

Abdullah ibn Ubaydillah ibn Abi Mulayka şöyle anlattı: Osman’ın (r.a.) bir kızı Mekke’de vefat etti. Biz de onun (cenazesinde) bulunmak üzere oraya gittik. İbn Ömer ve İbn Abbas (r.a.) da oradaydılar. Ben tam onların arasında oturuyordum – veya (ravilerden biri) şöyle dedi: Ben onlardan birinin yanına oturdum, sonra diğeri geldi ve benim yanı başıma oturdu. Abdullah ibn Ömer (r.a.), Amr ibn Osman’a: “Ağlamayı yasaklamayacak mısın? Şüphesiz Allah’ın Resulü (ﷺ) şöyle buyurdu: ‘Ölü, ailesinin kendisi için ağlaması yüzünden azap görür.’” dedi. İbn Abbas (r.a.) şöyle karşılık verdi: “Ömer (r.a.) de buna benzer şeyler söylerdi.” Sonra (şunu) rivayet etti: “Ömer (r.a.) ile birlikte Mekke’den yola çıktım. El-Beyda’ya ulaştığımızda, bir Semure ağacının gölgesinde bir grup yolcu gördü. ‘Git, bu yolcular kimmiş bir bak!’ dedi. Baktım ki Suheyb’dir. Onu (Ömer’e) haber verdim. O da: ‘Onu bana çağır’ dedi. Suheyb’in yanına döndüm ve ona: ‘Yola çık ve Müminlerin Emiri’ne katıl’ dedim. Daha sonra Ömer (r.a.) hançerlendiğinde, Suheyb içeri ağlayarak girdi ve ‘Ey kardeşim! Ey dostum!’ diyordu.” Ömer (r.a.) ona şöyle dedi: “Ey Suheyb, benim için mi ağlıyorsun? Hâlbuki Allah’ın Resulü (ﷺ) şöyle buyurmuştu: ‘Şüphesiz ölü, ailesinin kendisi için ağlamasının bir kısmı yüzünden azap görür.’” İbn Abbas (r.a.) ekledi: “Ömer (r.a.) vefat ettiğinde, bu olayı Aişe’ye (r.a.) anlattım. O da: ‘Allah, Ömer’e merhamet etsin. Allah’a yemin olsun ki, Allah’ın Resulü (ﷺ), Allah’ın, mümini ailesinin ağlaması sebebiyle azap ettiğini söylemedi. Aksine, Allah’ın Resulü (ﷺ) şöyle buyurdu: ‘Şüphesiz Allah, kâfirin azabını ailesinin onun için ağlaması sebebiyle artırır.’ O ayrıca şöyle dedi: ‘Kur’an size yeter: {Hiçbir günahkâr, başkasının günahını yüklenmez.} (35:18)’” İbn Abbas (r.a.) bunun üzerine: “Şüphesiz güldüren de ağlatan da O’dur (Allah’tır)” dedi. İbn Abi Mulayka ise: “Vallahi, İbn Ömer (r.a.) bundan sonra hiçbir şey söylemedi” demiştir.

Makine çevirisi (Gemini) · kontrol edilmedi

Deutsch

Abdullah ibn Ubaydillah ibn Abi Mulayka berichtete: Eine Tochter Uthmans (r.a.) starb in Mekka, und wir kamen, um ihr beizuwohnen. Ibn Umar und Ibn Abbas (r.a.) waren ebenfalls anwesend. Ich saß gerade zwischen ihnen – oder er sagte: Ich setzte mich neben einen von ihnen, und dann kam der andere und setzte sich neben mich. Da sprach Abdullah ibn Umar (r.a.) zu Amr ibn Uthman: „Wirst du das Weinen nicht unterbinden? Denn wahrlich, der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Der Tote wird wahrlich durch das Weinen seiner Angehörigen um ihn gepeinigt.‘“ Ibn Abbas (r.a.) sagte: „Umar (r.a.) pflegte etwas Ähnliches zu sagen.“ Dann berichtete er weiter: „Ich reiste mit Umar (r.a.) von Mekka ab, bis wir Al-Bayda erreichten. Da sah er plötzlich eine Gruppe von Reitern im Schatten eines Samura-Baumes. Er sagte: ‚Gehe und schaue nach, wer diese Reiter sind.‘ Ich schaute, und siehe da, es war Suhaib. Ich informierte ihn (Umar), und er sagte: ‚Rufe ihn herbei.‘ Ich kehrte zu Suhaib zurück und sagte zu ihm: ‚Reise weiter und schließe dich dem Führer der Gläubigen an.‘ Als Umar dann verwundet wurde, trat Suhaib weinend ein und rief: ‚Oh mein Bruder! Oh mein Gefährte!‘“ Umar (r.a.) sagte daraufhin: „O Suhaib, weinst du um mich, obwohl der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte: ‚Der Tote wird durch einen Teil des Weinens seiner Angehörigen um ihn gepeinigt.‘“ Ibn Abbas (r.a.) fügte hinzu: „Als Umar (r.a.) starb, erwähnte ich dies (die Sache) Aischa (r.a.). Sie sagte: ‚Möge Allah Umar gnädig sein. Bei Allah, der Gesandte Allahs (ﷺ) sagte nicht, dass Allah den Gläubigen durch das Weinen seiner Angehörigen um ihn peinigt. Vielmehr sagte der Gesandte Allahs (ﷺ): ‚Wahrlich, Allah vermehrt dem Ungläubigen die Strafe aufgrund des Weinens seiner Angehörigen um ihn.‘ Sie sagte weiter: ‚Der Koran genügt euch: {Und keine Lastenträgerin trägt die Last einer anderen.} (35:18)‘“ Ibn Abbas (r.a.) sagte daraufhin: „Und Allah ist es, Der lachen und weinen lässt.“ Ibn Abi Mulayka sagte: „Bei Allah, Ibn Umar (r.a.) sagte daraufhin nichts mehr.“

Makine çevirisi (Gemini) · kontrol edilmedi

English

One of the daughters of `Uthman رضی اللہ عنہ died at Mecca. We went to attend her funeral procession. Ibn `Umar رضی اللہ عنہما and Ibn `Abbas رضی اللہ عنہما were also present. I sat in between them (or said, I sat beside one of them. Then a man came and sat beside me.) `Abdullah bin `Umar رضی اللہ عنہما said to `Amr bin `Uthman, "Will you not prohibit crying as Allah's Messenger (ﷺ) has said, 'The dead person is tortured by the crying of his relatives.?" Ibn `Abbas رضی اللہ عنہما said, "`Umar رضی اللہ عنہ used to say so." Then he added narrating, "I accompanied `Umar رضی اللہ عنہ on a journey from Mecca till we reached Al-Baida. There he saw some travelers in the shade of a Samura (A kind of forest tree). He said (to me), "Go and see who those travelers are." So I went and saw that one of them was Suhaib. I told this to `Umar رضی اللہ عنہ who then asked me to call him. So I went back to Suhaib and said to him, "Depart and follow the chief of the faithful believers." Later, when `Umar رضی اللہ عنہ was stabbed, Suhaib came in weeping and saying, "O my brother, O my friend!" (on this `Umar said to him, "O Suhaib! Are you weeping for me while the Prophet (ﷺ) said, "The dead person is punished by some of the weeping of his relatives?" Ibn `Abbas رضی اللہ عنہما added, "When `Umar رضی اللہ عنہ died I told all this to Aisha رضی اللہ عنہا and she said, 'May Allah be merciful to `Umar. By Allah, Allah's Messenger (ﷺ) did not say that a believer is punished by the weeping of his relatives. But he said, Allah increases the punishment of a non-believer because of the weeping of his relatives." Aisha رضی اللہ عنہا further added, "The Qur'an is sufficient for you (to clear up this point) as Allah has stated: 'No burdened soul will bear another's burden.' " (35.18). Ibn `Abbas رضی اللہ عنہما then said, "Only Allah makes one laugh or cry." Ibn `Umar رضی اللہ عنہما did not say anything after that.

İngilizcesi hadithapi.com'dan