933

Enes İbn Malik (r.a.) şöyle anlattı: Peygamber (s.a.v.) zamanında insanlar kıtlığa uğramıştı. Peygamber (s.a.v.) Cuma günü hutbe okurken bir Bedevi ayağa kalkıp şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü! Mallar helak oldu, çoluk çocuk aç kaldı. Allah'a bizim için dua et." Bunun üzerine ellerini kaldırdı, oysa gökyüzünde bir parça dahi bulut görmüyorduk. Nefsimi elinde tutan Zât'a yemin ederim ki, ellerini indirmeden dağlar büyüklüğünde bulutlar toplandı ve Minberden inmeden yağmurun Resulullah'ın (s.a.v.) sakalından aktığını gördüm. O gün, ertesi gün, sonraki gün ve diğer gün, ta ki gelecek Cumaya kadar yağmur yağdı. Aynı Bedevi – veya bir başkası – ayağa kalkıp dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü! Binalar yıkıldı, mallar sular altında kaldı. Allah'a bizim için dua et." Bunun üzerine ellerini kaldırdı ve "Allah'ım, üzerimize değil, etrafımıza yağdır!" diye dua etti. Eliyle bulutların hangi tarafına işaret etse, o kısım açılıyordu. Medine, sanki bulutların ortasında bir oyuk gibi (açık) kaldı ve Kanat vadisi bir ay boyunca aktı. Dışarıdan gelen herkes, yağmurun bolluğundan (cömertliğinden) bahsediyordu.

Makine çevirisi (Gemini) · kontrol edilmedi

Deutsch

Anas ibn Malik berichtete: Zur Zeit des Propheten (ﷺ) traf die Menschen eine Dürre (oder Hungersnot). Während der Prophet (ﷺ) an einem Freitag die Predigt (Khutbah) hielt, stand ein Beduine auf und sagte: „O Gesandter Allahs! Die Güter sind vernichtet und die Kinder hungern. Bitte rufe Allah für uns an.“ Daraufhin hob er seine Hände, und wir sahen keine einzige Wolke am Himmel. Bei Dem, in Dessen Hand meine Seele liegt: Er senkte seine Hände nicht, bis sich Wolken wie Berge erhoben. Und er stieg nicht von seiner Kanzel (Minbar), bis ich sah, wie der Regen auf seinen Bart (ﷺ) herabfiel. Es regnete an diesem Tag, am nächsten, am übernächsten und so weiter, bis zum folgenden Freitag. Da stand derselbe Beduine – oder ein anderer – auf und sagte: „O Gesandter Allahs! Die Gebäude sind eingestürzt und die Güter ertrunken. Bitte rufe Allah für uns an.“ Er hob seine Hände und sagte: „O Allah, rings um uns herum, aber nicht auf uns!“ Und er zeigte mit seiner Hand auf keine Seite der Wolken, ohne dass sie sich auflösten. Medina wurde wie ein wolkenfreier Raum in den Wolken (die ‘Jawba’ genannt wird), und das Tal von Qanat floss einen ganzen Monat lang. Niemand kam von außerhalb, ohne über den reichlichen Segen des Regens zu berichten.

Makine çevirisi (Gemini) · kontrol edilmedi

English

Istisqa' in the Khutba on Friday

Once in the lifetime of the Prophet (p.b.u.h) the people were afflicted with drought (famine). While the Prophet (ﷺ) was delivering the Khutba on a Friday, a Bedouin stood up and said, "O, Allah's Messenger (ﷺ)! Our possessions are being destroyed and the children are hungry; Please invoke Allah (for rain)". So the Prophet (ﷺ) raised his hands. At that time there was not a trace of cloud in the sky. By Him in Whose Hands my soul is as soon as he lowered his hands, clouds gathered like mountains, and before he got down from the pulpit, I saw the rain falling on the beard of the Prophet. It rained that day, the next day, the third day, the fourth day till the next Friday. The same Bedouin or another man stood up and said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! The houses have collapsed, our possessions and livestock have been drowned; Please invoke Allah (to protect us)". So the Prophet (ﷺ) raised both his hands and said, "O Allah! Round about us and not on us". So, in whatever direction he pointed with his hands, the clouds dispersed and cleared away, and Medina's (sky) became clear as a hole in between the clouds. The valley of Qanat remained flooded, for one month, none came from outside but talked about the abundant rain.

İngilizcesi hadithapi.com'dan