Sahih al-Buchari
1299
Kapitel 24 · Die Begräbnisseمَنْ جَلَسَ عِنْدَ الْمُصِيبَةِ يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ، قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمَّا جَاءَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَتْلُ ابْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرٍ وَابْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ، وَأَنَا أَنْظُرُ مِنْ صَائِرِ الْبَابِ ـ شَقِّ الْبَابِ ـ فَأَتَاهُ رَجُلٌ، فَقَالَ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ، وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ، فَأَمَرَهُ أَنْ يَنْهَاهُنَّ، فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَاهُ الثَّانِيَةَ، لَمْ يُطِعْنَهُ فَقَالَ انْهَهُنَّ. فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ قَالَ وَاللَّهِ غَلَبْنَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَزَعَمَتْ أَنَّهُ قَالَ " فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ التُّرَابَ ". فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ، لَمْ تَفْعَلْ مَا أَمَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ تَتْرُكْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَنَاءِ.
Übersetzung
Noch nicht neu bearbeitet
Arabischer Text und Übersetzungen stammen aus unserem bisherigen Bestand: Englisch von hadithapi.com, Deutsch und Türkisch maschinell übersetzt (Gemini) und ungeprüft. Eine neue Übersetzung aus dem Arabischen mit Überlieferungskette folgt.
Aischa (radiyallahu anha) berichtete: Als dem Propheten (ﷺ) die Tötung von Ibn Haritha, Dscha’far und Ibn Rawaha [bei der Schlacht von Mu'tah] übermittelt wurde, setzte er sich hin, und der Kummer war in seinem Gesicht erkennbar. Ich schaute [ihm dabei] durch den Türspalt – den Riss der Tür – zu. Da kam ein Mann zu ihm und erwähnte das Weinen der Frauen Dscha’fars. Er befahl ihm, sie davon abzuhalten. Der Mann ging, kam dann das zweite Mal zurück und sagte, dass sie ihm nicht gehorcht hätten. Da sagte der Prophet (ﷺ): „Halt sie davon ab!“ Der Mann kam ein drittes Mal und sagte: „Bei Allah, sie haben uns überwältigt, o Gesandter Allahs!“ Aischa behauptete [daraufhin], dass der Prophet (ﷺ) gesagt habe: „Schütte ihnen Erde in die Münder.“ Da sagte ich [zu dem Mann]: „Möge Allah deine Nase in den Staub senken (d.h. dich demütigen)! Du hast weder das getan, was der Gesandte Allahs (ﷺ) dir befohlen hat, noch hast du den Gesandten Allahs (ﷺ) von der Mühsal befreit.“
English
Whoever sat down and looked sad when afflicted with a calamity
When the Prophet (ﷺ) got the news of the death of Ibn Haritha, Ja`far and Ibn Rawaha رضی اللہ عنہم he sat down and looked sad and I was looking at him through the chink of the door. A man came and told him about the crying of the women of Ja`far رضی اللہ عنہ . The Prophet (ﷺ) ordered him to forbid them. The man went and came back saying that he had told them but they did not listen to him. The Prophet (ﷺ) said, "Forbid them." So again he went and came back for the third time and said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! By Allah, they did not listen to us at all." (`Aisha رضی اللہ عنہا added): Allah's Messenger (ﷺ) ordered him to go and put dust in their mouths. I said, (to that man) "May Allah stick your nose in the dust (i.e. humiliate you)! You could neither (persuade the women to) fulfill the order of Allah's Messenger (ﷺ) nor did you relieve Allah's Messenger (ﷺ) from fatigue. "
Türkçe
Aişe (radiyallahu anha) şöyle anlattı: Nebi’ye (ﷺ) İbn Harise, Ca’fer ve İbn Ravâha’nın şehit edilme haberleri geldiğinde, oturdu ve üzüntü yüzünden okunuyordu. Ben de kapının aralığından – kapının yarığından – bakıyordum. Derken bir adam gelip Ca’fer’in hanımlarının ağlayışından bahsetti. Resûlullah (ﷺ) ona, onları nehyetmesini emretti. Adam gitti, sonra ikinci kez gelip kendisine itaat etmediklerini söyledi. Bunun üzerine Resûlullah (ﷺ): “Onları men et!” buyurdu. Adam üçüncü kez geldi ve: “Vallahi, ey Allah’ın Resulü, bizi yendiler (bize söz dinlemediler)” dedi. Aişe [o adamın naklettiğine göre] Resûlullah’ın (ﷺ): “Öyleyse onların ağızlarına toprak saç!” buyurduğunu söyledi. Bunun üzerine ben [o adama]: “Allah burnunu toprağa sürtsün! Sen ne Resûlullah’ın (ﷺ) emrini yerine getirdin, ne de Resûlullah’ı (ﷺ) zahmetten kurtardın.” dedim.