أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنْ قَوْمِي فَأَقَمْنَا عِنْدَهُ عِشْرِينَ لَيْلَةً، وَكَانَ رَحِيمًا رَفِيقًا، فَلَمَّا رَأَى شَوْقَنَا إِلَى أَهَالِينَا قَالَ " ارْجِعُوا فَكُونُوا فِيهِمْ وَعَلِّمُوهُمْ وَصَلُّوا، فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْيُؤَذِّنْ لَكُمْ أَحَدُكُمْ وَلْيَؤُمَّكُمْ أَكْبَرُكُمْ ".
Mâlik b. Huveyris (r.a.) şöyle rivayet etti: Kavmimden bir grupla birlikte Nebî'ye ﷺ geldim ve yanında yirmi gece kaldık. O, merhametli ve yumuşak huyluydu. Ailelerimize olan özlemimizi görünce şöyle buyurdu: “Dönün, onların arasında olun …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 631, Sahîh-i Buhârî 685