540

Anas ibn Malik reported that the Messenger of Allah ﷺ came out when the sun had passed the meridian and prayed the Zuhr prayer. Then he stood on the pulpit, mentioned the Hour and mentioned that there are tremendous matters in it. Then he said, “Whoever wishes to ask about anything, let him ask. You will not ask me about anything but that I will tell you, as long as I am in this place of mine.” The people wept much, and he kept saying, “Ask me!” Then Abdullah ibn Hudhafah as-Sahmi stood up and said, “Who is my father?” He said, “Your father is Hudhafah.” Then he kept saying, “Ask me!” Then Umar knelt down on his knees and said, “We are pleased with Allah as Lord, with Islam as religion and with Muhammad as Prophet.” So he fell silent. Then he said, “Just now Paradise and the Fire were shown to me on the face of this wall, and I have not seen (anything) like the good and the evil.”

Anmerkung zur Übersetzung: The Hour refers to the end of the world.

Enes b. Mâlik (r.a.), Resûlullah'ın ﷺ güneş zevale erdiğinde çıkıp öğle namazını kıldığını rivayet etti. Sonra minbere çıktı, kıyameti andı ve onda büyük olaylar bulunduğunu söyledi. Sonra şöyle buyurdu: “Bir şey sormak isteyen sorsun. Şu yerimde bulunduğum sürece bana hangi şeyi sorarsanız mutlaka size haber veririm.” İnsanlar çokça ağladılar; o da sık sık: “Bana sorun!” buyuruyordu. Bunun üzerine Abdullah b. Huzâfe es-Sehmî (r.a.) kalkıp: “Babam kimdir?” dedi. “Baban Huzâfe'dir” buyurdu. Sonra yine sık sık: “Bana sorun!” buyurdu. Bunun üzerine Ömer (r.a.) dizlerinin üzerine çöküp: “Rab olarak Allah'tan, din olarak İslâm'dan, nebî olarak Muhammed'den razı olduk” dedi. O da sustu. Sonra şöyle buyurdu: “Az önce cennet ve cehennem bana şu duvarın yüzünde gösterildi; hayır ve şer bakımından (bugünkü) gibisini görmedim.”

Anmerkung zur Übersetzung: Burada “Saat”, yani kıyamet kastedilmektedir.