Sahîh-i Buhârî
713
Bölüm 10 · Ezanالرَّجُلُ يَأْتَمُّ بِالإِمَامِ وَيَأْتَمُّ النَّاسُ بِالْمَأْمُومِ
Kişinin imama uyması, insanların da imama uyan kimseye uyması
لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ. فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ. قَالَ " إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ". فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، وَرِجْلاَهُ يَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ، فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا، يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه.
Rivayet zincirini göster (Arapça)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ
Çeviri
Âişe (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah'ın ﷺ hastalığı ağırlaşınca Bilâl ona namaz(ın vaktini) haber vermeye geldi. “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın” buyurdu. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü, Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; senin yerine durduğunda sesini insanlara duyuramaz. Keşke Ömer'e emretsen!” dedim. “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın” buyurdu. Hafsa'ya: “Ona şöyle de: Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; senin yerine durduğunda sesini insanlara duyuramaz. Keşke Ömer'e emretsen!” dedim. Şöyle buyurdu: “Siz gerçekten Yûsuf'un (a.s.) yanındaki kadınlar gibisiniz! Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın.” (Ebû Bekir) namaza başlayınca Resûlullah ﷺ kendinde bir hafiflik hissetti; kalktı ve iki adam arasında (onlara dayanarak), ayakları yerde iz çizerek mescide girinceye kadar yürüdü. Ebû Bekir (r.a.) onun geldiğini duyunca geri çekilmeye davrandı; Resûlullah ﷺ ona işaret etti. Resûlullah ﷺ gelip Ebû Bekir'in soluna oturdu. Ebû Bekir ayakta, Resûlullah ﷺ ise oturarak namaz kılıyordu; Ebû Bekir Resûlullah'ın ﷺ namazına, insanlar da Ebû Bekir'in namazına uyuyorlardı.
Çeviri notu: Yûsuf kıssasındaki (Kur'ân, 12. sûre), içlerindekinden farklı bir şey gösteren kadınlar kastedilmektedir.
Diğer çeviriler
Deutsch
Aischa berichtete: Als der Zustand des Gesandten Allahs ﷺ schwer wurde, kam Bilal, um ihm das Gebet anzukündigen. Da sagte er: „Befehlt Abu Bakr, dass er die Leute im Gebet leitet.“ Ich sagte: „O Gesandter Allahs, Abu Bakr ist ein weichherziger Mann, und wann immer er an deiner Stelle steht, wird er die Leute nicht hören lassen (können). Würdest du doch Umar befehlen!“ Er sagte: „Befehlt Abu Bakr, dass er die Leute im Gebet leitet.“ Da sagte ich zu Hafsa: „Sag ihm: Abu Bakr ist ein weichherziger Mann, und wann immer er an deiner Stelle steht, wird er die Leute nicht hören lassen (können). Würdest du doch Umar befehlen!“ Er sagte: „Ihr seid wahrlich die Gefährtinnen Yusufs (Josef, Friede sei mit ihm). Befehlt Abu Bakr, dass er die Leute im Gebet leitet.“ Als er (Abu Bakr) das Gebet begonnen hatte, fand der Gesandte Allahs ﷺ in sich eine Erleichterung. Er stand auf und ging, gestützt zwischen zwei Männern, während seine Füße Linien in den Boden zogen, bis er die Moschee betrat. Als Abu Bakr ihn (kommen) hörte, wollte Abu Bakr zurücktreten, doch der Gesandte Allahs ﷺ gab ihm ein Zeichen. Der Gesandte Allahs ﷺ kam, bis er sich zur Linken Abu Bakrs setzte. Abu Bakr betete stehend, und der Gesandte Allahs ﷺ betete sitzend; Abu Bakr folgte dem Gebet des Gesandten Allahs ﷺ, und die Leute folgten dem Gebet Abu Bakrs.
Çeviri notu: Gemeint sind die Frauen in der Geschichte Yusufs (Koran, Sure 12), die nach außen etwas anderes zeigten, als sie beabsichtigten.
English
Aishah reported: When the Messenger of Allah ﷺ became gravely ill, Bilal came to announce the prayer to him. He said, “Tell Abu Bakr to lead the people in prayer.” I said, “O Messenger of Allah, Abu Bakr is a tender-hearted man, and whenever he stands in your place he will not (be able to) make the people hear. If only you would order Umar!” He said, “Tell Abu Bakr to lead the people in prayer.” Then I said to Hafsah, “Say to him: Abu Bakr is a tender-hearted man, and whenever he stands in your place he will not (be able to) make the people hear; if only you would order Umar!” He said, “You are indeed the companions of Yusuf (Joseph, peace be upon him). Tell Abu Bakr to lead the people in prayer.” When he (Abu Bakr) had begun the prayer, the Messenger of Allah ﷺ felt some relief in himself. He got up and went, supported between two men, his feet drawing lines in the ground, until he entered the mosque. When Abu Bakr heard him (coming), Abu Bakr began to step back, but the Messenger of Allah ﷺ signalled to him. The Messenger of Allah ﷺ came until he sat down on the left of Abu Bakr. Abu Bakr was praying standing and the Messenger of Allah ﷺ was praying sitting; Abu Bakr followed the prayer of the Messenger of Allah ﷺ, and the people followed the prayer of Abu Bakr.
Çeviri notu: The reference is to the women in the story of Yusuf (Qur'an, surah 12), who outwardly showed something other than what they intended.
Bu rivayetin diğer versiyonları
Aynı rivayet, başka bir isnadla. Claude tarafından eşleştirildi, kontrol edilmedi.
كُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَذَكَرْنَا الْمُوَاظَبَةَ عَلَى الصَّلاَةِ وَالتَّعْظِيمَ لَهَا، قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأُذِّنَ، فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ، فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى، فَوَجَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنَ الْوَجَعِ، فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَكَانَكَ، ثُمَّ أُتِيَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ. قِيلَ لِلأَعْمَشِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَتِهِ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ بِرَأْسِهِ نَعَمْ. جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا.
Esved şöyle rivayet etti: Âişe'nin (r.a.) yanındaydık; namaza devam etmeyi ve ona saygı göstermeyi konuştuk. Âişe dedi ki: Resûlullah ﷺ vefat ettiği hastalığa yakalandığında namaz vakti geldi ve ezan okundu. “Ebû Bekir'e söyleyin …
إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ. فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ. فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْ، إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا.
Âişe (r.a.), Resûlullah'ın ﷺ hastalığında şöyle buyurduğunu rivayet etti: “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın.” Âişe dedi ki: Ben şöyle dedim: “Ebû Bekir senin yerinde durursa ağlamaktan sesini insanlara duyuramaz. Ömer'e …
أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فِي مَرَضِهِ، فَكَانَ يُصَلِّي بِهِمْ. قَالَ عُرْوَةُ فَوَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ فَإِذَا أَبُو بَكْرٍ يَؤُمُّ النَّاسَ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ اسْتَأْخَرَ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ كَمَا أَنْتَ، فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِذَاءَ أَبِي بَكْرٍ إِلَى جَنْبِهِ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ.
Âişe (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ hastalığında Ebû Bekir'e insanlara namaz kıldırmasını emretti; o da onlara namaz kıldırıyordu. Urve dedi ki: Resûlullah ﷺ kendinde bir hafiflik hissedip dışarı çıktı; bir de ne görsün, Ebû Bekir …
دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلاَ تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ بَلَى، ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَصَلَّى النَّاسُ ". قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ. قَالَ " ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ". قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ فَذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " أَصَلَّى النَّاسُ ". قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ". قَالَتْ فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ " أَصَلَّى النَّاسُ ". قُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ "، فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ، ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ " أَصَلَّى النَّاسُ ". فَقُلْنَا لاَ، هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ـ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ النَّبِيَّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ ـ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ وَكَانَ رَجُلاً رَقِيقًا ـ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ. فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ. فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الأَيَّامَ، ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلاَةِ الظُّهْرِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِأَنْ لاَ يَتَأَخَّرَ. قَالَ " أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ ". فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ. قَالَ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي وَهْوَ يَأْتَمُّ بِصَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ، وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَاعِدٌ. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلاَ أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ هَاتِ. فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَدِيثَهَا، فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا، غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لاَ. قَالَ هُوَ عَلِيٌّ.
Ubeydullah b. Abdullah şöyle rivayet etti: Âişe'nin (r.a.) yanına girdim ve: “Bana Resûlullah'ın ﷺ hastalığını anlatmaz mısın?” dedim. Şöyle dedi: Elbette. Nebî'nin ﷺ hastalığı ağırlaştı ve: “İnsanlar namaz kıldı mı?” diye sordu. “Hayır …
لَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَتَاهُ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِنْ يَقُمْ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلاَ يَقْدِرُ عَلَى الْقِرَاءَةِ. قَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". فَقُلْتُ مِثْلَهُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". فَصَلَّى وَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخُطُّ بِرِجْلَيْهِ الأَرْضَ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ صَلِّ، فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَقَعَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جَنْبِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ التَّكْبِيرَ.
Âişe (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ vefat ettiği hastalığa yakalandığında Bilâl ona namaz(ın vaktini) haber vermeye geldi. “Ebû Bekir'e söyleyin, namaz kıldırsın” buyurdu. Ben: “Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; senin yerine durursa …
أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي مَرَضِهِ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ. فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". قَالَتْ عَائِشَةُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ، فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ. فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْ، إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ". قَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا.
Âişe (r.a.), Resûlullah'ın ﷺ hastalığında şöyle buyurduğunu rivayet etti: “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın.” Âişe dedi ki: Ben şöyle dedim: “Ebû Bekir senin yerinde durursa ağlamaktan sesini insanlara duyuramaz. Ömer'e …
Bu hadisin yolculuğu
Medine şehrinden Semerkant şehrine – 245 yıl ve 8 durak boyunca bu metin dilden kulağa, hocadan talebeye aktarıldı.
256h.
Buhârî · Semerkant
- Peygamber ﷺ
- Sahâbe
- Tâbiûn
- Etbâu't-tâbiîn
- Sonraki âlimler
- Musannif
Liste olarak zincir
- Hz. Muhammed ﷺرسول الله ﷺ
- 'Aisha bint Abi Bakrعَائِشَةَ
ö. 57 h. / 678 m. · 17 Ramadan, Medina · Comp. RA 1st Generation
- al-Aswad bin Yazidالأَسْوَدِ
ö. 75 h. · Kufa · Follower Tabi' 1st Generation
- Ibrahim al-Nakha'iإِبْرَاهِيمَ
ö. 96 h. · Follower Tabi' 3rd Generation
- Sulaiman al-A'mashالأَعْمَشِ
ö. 147 h. · Follower Tabi' 5th generation
- Muhammad bin Khazim al-Darirأَبُو مُعَاوِيَةَ
ö. 195 h. · Succ. Taba' Tabi' 9th generation
- Qutayba bin Sa'id bin Jamilقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
ö. 240 h. · 3rd Century AH 10th generation
- Buhârîالبخاري
Musannif