Tâbiûn
الأعمش سليمان بن مهران
Hocaları
Talebeleri
لَمَّا نَزَلَتِ {الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} قَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَيُّنَا لَمْ يَظْلِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ}.
İbn Mes'ûd (r.a.) şöyle rivayet etti: “İman edip imanlarını zulümle karıştırmayanlar” (âyeti) inince Resûlullah'ın ﷺ ashâbı, “Hangimiz zulmetmedi ki?” dediler. Bunun üzerine Allah, “Şüphesiz şirk büyük bir zulümdür” (âyetini) indirdi.
أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا، وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ وَإِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ ".
Abdullah b. Amr (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ şöyle buyurdu: “Dört (haslet) vardır ki kimde bulunursa o halis bir münafıktır. Kimde de bunlardan bir haslet bulunursa, onu bırakıncaya kadar kendisinde nifaktan bir haslet vardır …
كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَخَوَّلُنَا بِالْمَوْعِظَةِ فِي الأَيَّامِ، كَرَاهَةَ السَّآمَةِ عَلَيْنَا.
İbn Mes'ûd (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ, bize bıkkınlık gelmesinden hoşlanmadığı için günler içinde aralıklarla öğüt verirdi.
ayrıca Sahîh-i Buhârî 70
بَيْنَا أَنَا أَمْشِي، مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي خَرِبِ الْمَدِينَةِ، وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ مَعَهُ، فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَسْأَلُوهُ لاَ يَجِيءُ فِيهِ بِشَىْءٍ تَكْرَهُونَهُ. فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَنَسْأَلَنَّهُ. فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، مَا الرُّوحُ فَسَكَتَ. فَقُلْتُ إِنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ. فَقُمْتُ، فَلَمَّا انْجَلَى عَنْهُ، قَالَ {وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتُيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً}. قَالَ الأَعْمَشُ هَكَذَا فِي قِرَاءَتِنَا.
İbn Mes'ûd (r.a.) şöyle rivayet etti: Ben Nebî ﷺ ile birlikte Medine'nin harabelerinde yürüyordum; o da yanındaki hurma dalından bir değneğe dayanıyordu. Yahudilerden bir topluluğun yanından geçti. Onlardan bazısı diğerlerine: “Ona ruhu …
كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ أَنْ يَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ " فِيهِ الْوُضُوءُ ".
Ali b. Ebû Tâlib (r.a.) şöyle rivayet etti: Ben mezisi çok gelen bir adamdım. Mikdâd'dan (r.a.) Nebî'ye ﷺ (bunu) sormasını istedim. O da sordu. Nebî ﷺ, “Bundan dolayı abdest gerekir” buyurdu.
ayrıca Sahîh-i Buhârî 178, Sahîh-i Buhârî 269
كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً، فَاسْتَحْيَيْتُ أَنْ أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرْتُ الْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " فِيهِ الْوُضُوءُ ".
Ali b. Ebû Tâlib (r.a.) şöyle rivayet etti: Ben mezisi çok gelen bir adamdım. Resûlullah'a ﷺ sormaya utandım. Mikdâd b. Esved'e (r.a.) (sormasını) söyledim, o da ona sordu. Bunun üzerine, “Bundan dolayı abdest gerekir” buyurdu.
ayrıca Sahîh-i Buhârî 132, Sahîh-i Buhârî 269
مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِقَبْرَيْنِ فَقَالَ " إِنَّهُمَا لَيُعَذَّبَانِ، وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَكَانَ لاَ يَسْتَتِرُ مِنَ الْبَوْلِ، وَأَمَّا الآخَرُ فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ". ثُمَّ أَخَذَ جَرِيدَةً رَطْبَةً، فَشَقَّهَا نِصْفَيْنِ، فَغَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً. قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ " لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا ".
İbn Abbâs (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ iki kabrin yanından geçti ve şöyle buyurdu: “Bu ikisi gerçekten azap görüyor; ama büyük bir şeyden dolayı azap görmüyorlar. Onlardan biri idrardan sakınmazdı, diğeri de söz taşırdı.” Sonra yaş …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 216
أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا، ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ، فَجِئْتُهُ بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ.
Huzeyfe (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ bir topluluğun çöplüğüne geldi ve ayakta küçük abdestini bozdu. Sonra su istedi. Ona su getirdim, o da abdest aldı.
ayrıca Sahîh-i Buhârî 225, Sahîh-i Buhârî 226
تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ غَيْرَ رِجْلَيْهِ، وَغَسَلَ فَرْجَهُ، وَمَا أَصَابَهُ مِنَ الأَذَى، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ، ثُمَّ نَحَّى رِجْلَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، هَذِهِ غُسْلُهُ مِنَ الْجَنَابَةِ.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ ayakları hariç namaz için aldığı abdest gibi abdest aldı, avret yerini ve kendisine bulaşan pisliği yıkadı. Sonra üzerine su döktü. Sonra ayaklarını (bulunduğu yerden) çekip onları yıkadı. …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 281
وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَاءً لِلْغُسْلِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَفْرَغَ عَلَى شِمَالِهِ فَغَسَلَ مَذَاكِيرَهُ، ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ بِالأَرْضِ، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَحَوَّلَ مِنْ مَكَانِهِ فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ için gusül suyu koydum. Ellerini iki veya üç kez yıkadı. Sonra sol eline (su) döküp tenasül uzvunu yıkadı. Sonra elini yere sürttü. Sonra ağzına su verdi, burnuna su verdi, yüzünü ve ellerini …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 259, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276, Sahîh-i Buhârî 281
صَبَبْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَأَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى يَسَارِهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ غَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا بِالتُّرَابِ، ثُمَّ غَسَلَهَا، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ، وَأَفَاضَ عَلَى رَأْسِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، ثُمَّ أُتِيَ بِمِنْدِيلٍ، فَلَمْ يَنْفُضْ بِهَا.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ için gusül suyu döktüm. Sağ eliyle sol eline döküp ikisini de yıkadı. Sonra avret yerini yıkadı. Sonra elini yere koyup toprakla sildi. Sonra onu yıkadı. Sonra ağzına ve burnuna su verdi. Sonra …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276
أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِيَدِهِ، ثُمَّ دَلَكَ بِهَا الْحَائِطَ ثُمَّ غَسَلَهَا، ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ غَسَلَ رِجْلَيْهِ.
Meymûne (r.a.), Nebî'nin ﷺ cenâbetten dolayı gusledip avret yerini eliyle yıkadığını, sonra elini duvara sürtüp yıkadığını, sonra namaz için aldığı abdest gibi abdest aldığını, guslünü bitirince de ayaklarını yıkadığını rivayet etti.
ayrıca Sahîh-i Buhârî 249, Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 259, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276, Sahîh-i Buhârî 281
وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاءً يَغْتَسِلُ بِهِ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ، فَغَسَلَهُمَا مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ مَذَاكِيرَهُ، ثُمَّ دَلَكَ يَدَهُ بِالأَرْضِ، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ غَسَلَ رَأْسَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَفْرَغَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى مِنْ مَقَامِهِ فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ için gusledeceği suyu koydum. Ellerine döküp onları ikişer ikişer veya üçer kez yıkadı. Sonra sağ eliyle sol eline döküp tenasül uzvunu yıkadı. Sonra elini yere sürttü. Sonra ağzına ve …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 249, Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 259, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276, Sahîh-i Buhârî 281
وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً وَسَتَرْتُهُ، فَصَبَّ عَلَى يَدِهِ، فَغَسَلَهَا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ـ قَالَ سُلَيْمَانُ لاَ أَدْرِي أَذَكَرَ الثَّالِثَةَ أَمْ لاَ ـ ثُمَّ أَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ دَلَكَ يَدَهُ بِالأَرْضِ أَوْ بِالْحَائِطِ، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، وَغَسَلَ رَأْسَهُ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ خِرْقَةً، فَقَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا، وَلَمْ يُرِدْهَا.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ için gusül suyu koydum ve onu perdeledim. Eline (su) döküp onu bir veya iki kez yıkadı – Süleyman: “Üçüncüyü söyledi mi söylemedi mi, bilmiyorum” dedi –, sonra sağ eliyle sol eline döküp …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 259, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276, Sahîh-i Buhârî 281
وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَضُوءًا لِجَنَابَةٍ فَأَكْفَأَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ مَرَّتَيْنِ، أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ ضَرَبَ يَدَهُ بِالأَرْضِ ـ أَوِ الْحَائِطِ ـ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى رَأْسِهِ الْمَاءَ، ثُمَّ غَسَلَ جَسَدَهُ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ. قَالَتْ فَأَتَيْتُهُ بِخِرْقَةٍ، فَلَمْ يُرِدْهَا، فَجَعَلَ يَنْفُضُ بِيَدِهِ.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ cenâbetten dolayı (yıkanmak için) su koydu. Sağ eliyle sol eline iki veya üç kez (su) döktü. Sonra avret yerini yıkadı. Sonra elini iki veya üç kez yere – veya duvara – vurdu. Sonra ağzına ve …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 249, Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 259, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 276, Sahîh-i Buhârî 281
وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَسَتَرْتُهُ بِثَوْبٍ، وَصَبَّ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا، ثُمَّ غَسَلَهَا فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ، وَأَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ ثَوْبًا فَلَمْ يَأْخُذْهُ، فَانْطَلَقَ وَهْوَ يَنْفُضُ يَدَيْهِ.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ için gusül suyu koydum ve onu bir bezle perdeledim. Ellerine su döküp onları yıkadı. Sonra sağ eliyle sol eline su döküp avret yerini yıkadı. Sonra elini yere vurup sildi. Sonra onu yıkadı, ağzına …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 259, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 281
سَتَرْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، وَمَا أَصَابَهُ، ثُمَّ مَسَحَ بِيَدِهِ عَلَى الْحَائِطِ أَوِ الأَرْضِ، ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، غَيْرَ رِجْلَيْهِ، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ الْمَاءَ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ.
Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ cenâbetten dolayı gusül ederken onu perdeledim. Ellerini yıkadı, sonra sağ eliyle sol eline su döküp avret yerini ve ona bulaşan şeyi yıkadı. Sonra elini duvara veya yere sürdü. Sonra ayakları …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 249, Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276
قَالَ أَبُو مُوسَى لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ إِذَا لَمْ يَجِدِ الْمَاءَ لاَ يُصَلِّي. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رَخَّصْتُ لَهُمْ فِي هَذَا، كَانَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُهُمُ الْبَرْدَ قَالَ هَكَذَا ـ يَعْنِي تَيَمَّمَ وَصَلَّى ـ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ قَوْلُ عَمَّارٍ لِعُمَرَ قَالَ إِنِّي لَمْ أَرَ عُمَرَ قَنِعَ بِقَوْلِ عَمَّارٍ.
Şakîk şöyle rivayet etti: Ebû Mûsâ (r.a.) Abdullah b. Mes'ûd'a (r.a.): “Su bulamazsa namaz kılmaz mı?” dedi. Abdullah: “Eğer bu konuda onlara ruhsat versem, onlardan biri soğuk hissettiğinde böyle yapardı” dedi –yani teyemmüm edip namaz …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 346, Sahîh-i Buhârî 347
كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَرَأَيْتَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذَا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ، مَاءً كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ يُصَلِّي حَتَّى يَجِدَ الْمَاءَ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُ بِقَوْلِ عَمَّارٍ حِينَ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كَانَ يَكْفِيكَ " قَالَ أَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِذَلِكَ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَدَعْنَا مِنْ قَوْلِ عَمَّارٍ، كَيْفَ تَصْنَعُ بِهَذِهِ الآيَةِ فَمَا دَرَى عَبْدُ اللَّهِ مَا يَقُولُ فَقَالَ إِنَّا لَوْ رَخَّصْنَا لَهُمْ فِي هَذَا لأَوْشَكَ إِذَا بَرَدَ عَلَى أَحَدِهِمُ الْمَاءُ أَنْ يَدَعَهُ وَيَتَيَمَّمَ. فَقُلْتُ لِشَقِيقٍ فَإِنَّمَا كَرِهَ عَبْدُ اللَّهِ لِهَذَا قَالَ نَعَمْ.
Şakîk şöyle rivayet etti: Abdullah b. Mes'ûd (r.a.) ile Ebû Mûsâ'nın (r.a.) yanındaydım. Ebû Mûsâ ona: “Ey Ebû Abdurrahman! Ne dersin, kişi cünüp olur da su bulamazsa ne yapar?” dedi. Abdullah: “Su buluncaya kadar namaz kılmaz” dedi. Ebû …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 345, Sahîh-i Buhârî 347
كُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى لَوْ أَنَّ رَجُلاً أَجْنَبَ، فَلَمْ يَجِدِ الْمَاءَ شَهْرًا، أَمَا كَانَ يَتَيَمَّمُ وَيُصَلِّي فَكَيْفَ تَصْنَعُونَ بِهَذِهِ الآيَةِ فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ {فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا} فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رُخِّصَ لَهُمْ فِي هَذَا لأَوْشَكُوا إِذَا بَرَدَ عَلَيْهِمُ الْمَاءُ أَنْ يَتَيَمَّمُوا الصَّعِيدَ. قُلْتُ وَإِنَّمَا كَرِهْتُمْ هَذَا لِذَا قَالَ نَعَمْ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ، فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ، فَتَمَرَّغْتُ فِي الصَّعِيدِ كَمَا تَمَرَّغُ الدَّابَّةُ، فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَصْنَعَ هَكَذَا ". فَضَرَبَ بِكَفِّهِ ضَرْبَةً عَلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَضَهَا، ثُمَّ مَسَحَ بِهَا ظَهْرَ كَفِّهِ بِشِمَالِهِ، أَوْ ظَهْرَ شِمَالِهِ بِكَفِّهِ، ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَفَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي أَنَا وَأَنْتَ فَأَجْنَبْتُ فَتَمَعَّكْتُ بِالصَّعِيدِ، فَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْنَاهُ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ هَكَذَا ". وَمَسَحَ وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ وَاحِدَةً
Şakîk şöyle rivayet etti: Abdullah b. Mes'ûd (r.a.) ve Ebû Mûsâ el-Eş'arî (r.a.) ile birlikte oturuyordum. Ebû Mûsâ ona: “Bir adam cünüp olsa ve bir ay su bulamasa teyemmüm edip namaz kılmaz mı? Mâide sûresindeki şu âyeti ne yaparsınız …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 345, Sahîh-i Buhârî 346
كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَقَالَ " يَا مُغِيرَةُ، خُذِ الإِدَاوَةَ ". فَأَخَذْتُهَا فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَوَارَى عَنِّي فَقَضَى حَاجَتَهُ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَذَهَبَ لِيُخْرِجَ يَدَهُ مِنْ كُمِّهَا فَضَاقَتْ، فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ أَسْفَلِهَا، فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ صَلَّى.
Muğîre b. Şu'be (r.a.) şöyle rivayet etti: Bir yolculukta Nebî ﷺ ile beraberdim. “Ey Muğîre, matarayı al” dedi. Ben de onu aldım. Resûlullah ﷺ benden gizleninceye kadar uzaklaştı ve ihtiyacını giderdi. Üzerinde Şam işi bir cübbe vardı. …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 206, Sahîh-i Buhârî 388
رَأَيْتُ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى، فَسُئِلَ فَقَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ مِثْلَ هَذَا. قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَكَانَ يُعْجِبُهُمْ، لأَنَّ جَرِيرًا كَانَ مِنْ آخِرِ مَنْ أَسْلَمَ.
Hemmâm b. Hâris şöyle rivayet etti: Cerîr b. Abdullah'ı (r.a.) gördüm; bevletti, sonra abdest aldı ve mestleri üzerine meshetti, sonra kalkıp namaz kıldı. (Bu konuda) kendisine soruldu; o da: “Nebî'yi ﷺ bunun gibi yaparken gördüm” dedi. …
وَضَّأْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَصَلَّى.
Muğîre b. Şu'be (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî'ye ﷺ abdest aldırdım; o da mestleri üzerine meshetti ve namaz kıldı.
ayrıca Sahîh-i Buhârî 203, Sahîh-i Buhârî 206, Sahîh-i Buhârî 363
لَمَّا أُنْزِلَ الآيَاتُ مِنْ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي الرِّبَا، خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَسْجِدِ، فَقَرَأَهُنَّ عَلَى النَّاسِ، ثُمَّ حَرَّمَ تِجَارَةَ الْخَمْرِ.
Âişe (r.a.) şöyle rivayet etti: Bakara sûresinin ribâ hakkındaki âyetleri indirilince Nebî ﷺ mescide çıktı, onları insanlara okudu, sonra şarap ticaretini haram kıldı.
عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةُ الْجَمِيعِ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ، وَصَلاَتِهِ فِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وَأَتَى الْمَسْجِدَ، لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ، لَمْ يَخْطُ خُطْوَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً، وَحَطَّ عَنْهُ خَطِيئَةً، حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ، وَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتْ تَحْبِسُهُ، وَتُصَلِّي ـ يَعْنِي عَلَيْهِ ـ الْمَلاَئِكَةُ مَا دَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ، مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ ".
Ebû Hüreyre (r.a.), Nebî'nin ﷺ şöyle buyurduğunu rivayet etti: “Cemaatle kılınan namaz, kişinin evinde kıldığı namazdan ve çarşısında kıldığı namazdan yirmi beş derece üstündür. Çünkü sizden biri abdest alır, abdestini güzel alır ve …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 445, Sahîh-i Buhârî 647, Sahîh-i Buhârî 659
أَنَّهُ ذُكِرَ عِنْدَهَا مَا يَقْطَعُ الصَّلاَةَ فَقَالُوا يَقْطَعُهَا الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ. قَالَتْ قَدْ جَعَلْتُمُونَا كِلاَبًا، لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ يُصَلِّي، وَإِنِّي لَبَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ، وَأَنَا مُضْطَجِعَةٌ عَلَى السَّرِيرِ، فَتَكُونُ لِي الْحَاجَةُ، فَأَكْرَهُ أَنْ أَسْتَقْبِلَهُ فَأَنْسَلُّ انْسِلاَلاً.
Âişe (r.a.), yanında namazı neyin bozduğunun konuşulduğunu ve (orada bulunanların): “Namazı köpek, eşek ve kadın bozar” dediklerini rivayet etti. Âişe şöyle dedi: “Bizi köpek yerine koydunuz! Andolsun, Nebî'yi ﷺ namaz kılarken gördüm; ben …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 508, Sahîh-i Buhârî 514, Sahîh-i Buhârî 519
ذُكِرَ عِنْدَهَا مَا يَقْطَعُ الصَّلاَةَ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ فَقَالَتْ شَبَّهْتُمُونَا بِالْحُمُرِ وَالْكِلاَبِ، وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي، وَإِنِّي عَلَى السَّرِيرِ ـ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ ـ مُضْطَجِعَةً فَتَبْدُو لِي الْحَاجَةُ، فَأَكْرَهُ أَنْ أَجْلِسَ فَأُوذِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْسَلُّ مِنْ عِنْدِ رِجْلَيْهِ.
Âişe (r.a.), yanında namazı bozan şeylerin – köpek, eşek ve kadın – anıldığını rivayet etti. Bunun üzerine şöyle dedi: “Bizi eşeklere ve köpeklere benzettiniz! Allah'a yemin ederim ki Nebî'yi ﷺ namaz kılarken gördüm; ben de yatağın …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 508, Sahîh-i Buhârî 511, Sahîh-i Buhârî 519
سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ أَيُّكُمْ يَحْفَظُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْفِتْنَةِ قُلْتُ أَنَا، كَمَا قَالَهُ. قَالَ إِنَّكَ عَلَيْهِ ـ أَوْ عَلَيْهَا ـ لَجَرِيءٌ. قُلْتُ " فِتْنَةُ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ وَوَلَدِهِ وَجَارِهِ تُكَفِّرُهَا الصَّلاَةُ وَالصَّوْمُ وَالصَّدَقَةُ وَالأَمْرُ وَالنَّهْىُ ". قَالَ لَيْسَ هَذَا أُرِيدُ، وَلَكِنِ الْفِتْنَةُ الَّتِي تَمُوجُ كَمَا يَمُوجُ الْبَحْرُ. قَالَ لَيْسَ عَلَيْكَ مِنْهَا بَأْسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، إِنَّ بَيْنَكَ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا. قَالَ أَيُكْسَرُ أَمْ يُفْتَحُ قَالَ يُكْسَرُ. قَالَ إِذًا لاَ يُغْلَقَ أَبَدًا. قُلْنَا أَكَانَ عُمَرُ يَعْلَمُ الْبَابَ قَالَ نَعَمْ، كَمَا أَنَّ دُونَ الْغَدِ اللَّيْلَةَ، إِنِّي حَدَّثْتُهُ بِحَدِيثٍ لَيْسَ بِالأَغَالِيطِ. فَهِبْنَا أَنْ نَسْأَلَ حُذَيْفَةَ، فَأَمَرْنَا مَسْرُوقًا فَسَأَلَهُ فَقَالَ الْبَابُ عُمَرُ.
Şakîk şöyle rivayet etti: Huzeyfe'yi (r.a.) şöyle derken işittim: Ömer'in (r.a.) yanında oturuyorduk. “Hanginiz Resûlullah'ın ﷺ fitne hakkındaki sözünü ezberinde tutuyor?” dedi. Ben: “Ben, onun söylediği gibi” dedim. “Sen buna – ya da ona …
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْرِدُوا بِالظُّهْرِ، فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ ".
Ebû Saîd el-Hudrî (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu: “Öğle namazını serinlikte kılın; çünkü sıcağın şiddeti cehennemin kaynamasındandır.”
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَلاَةُ الرَّجُلِ فِي الْجَمَاعَةِ تُضَعَّفُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ وَفِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ ضِعْفًا، وَذَلِكَ أَنَّهُ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ، ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ لاَ يُخْرِجُهُ إِلاَّ الصَّلاَةُ، لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلاَّ رُفِعَتْ لَهُ بِهَا دَرَجَةٌ، وَحُطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ، فَإِذَا صَلَّى لَمْ تَزَلِ الْمَلاَئِكَةُ تُصَلِّي عَلَيْهِ مَا دَامَ فِي مُصَلاَّهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ، اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ. وَلاَ يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرَ الصَّلاَةَ ".
Ebû Hüreyre (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu: “Kişinin cemaatle kıldığı namaz, evinde ve çarşısında kıldığı namazdan yirmi beş kat fazladır. Çünkü o, abdest alıp abdestini güzelce aldığında, sonra onu ancak namaz …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 445, Sahîh-i Buhârî 477, Sahîh-i Buhârî 659
دَخَلَ عَلَىَّ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَهْوَ مُغْضَبٌ فَقُلْتُ مَا أَغْضَبَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَعْرِفُ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا إِلاَّ أَنَّهُمْ يُصَلُّونَ جَمِيعًا.
Ümmü'd-Derdâ şöyle rivayet etti: Ebü'd-Derdâ (r.a.) öfkeli bir hâlde yanıma girdi. “Seni öfkelendiren nedir?” dedim. Şöyle dedi: “Vallahi Muhammed'in ﷺ ümmetinde, toplu hâlde namaz kılmaları dışında (eskiden bildiğim) hiçbir şey …
قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ صَلاَةٌ أَثْقَلَ عَلَى الْمُنَافِقِينَ مِنَ الْفَجْرِ وَالْعِشَاءِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا، لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ الْمُؤَذِّنَ فَيُقِيمَ، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً يَؤُمُّ النَّاسَ، ثُمَّ آخُذَ شُعَلاً مِنْ نَارٍ فَأُحَرِّقَ عَلَى مَنْ لاَ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ بَعْدُ ".
Ebû Hüreyre (r.a.), Nebî'nin ﷺ şöyle buyurduğunu rivayet etti: “Münafıklara sabah ve yatsı namazından daha ağır gelen bir namaz yoktur. Bu ikisinde ne (sevap) olduğunu bilselerdi, emekleyerek de olsa onlara gelirlerdi. Andolsun, müezzine …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 644
كُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَذَكَرْنَا الْمُوَاظَبَةَ عَلَى الصَّلاَةِ وَالتَّعْظِيمَ لَهَا، قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأُذِّنَ، فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ، فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى، فَوَجَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنَ الْوَجَعِ، فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَكَانَكَ، ثُمَّ أُتِيَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ. قِيلَ لِلأَعْمَشِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَتِهِ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ بِرَأْسِهِ نَعَمْ. جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا.
Esved şöyle rivayet etti: Âişe'nin (r.a.) yanındaydık; namaza devam etmeyi ve ona saygı göstermeyi konuştuk. Âişe dedi ki: Resûlullah ﷺ vefat ettiği hastalığa yakalandığında namaz vakti geldi ve ezan okundu. “Ebû Bekir'e söyleyin …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 679, Sahîh-i Buhârî 683, Sahîh-i Buhârî 687, Sahîh-i Buhârî 712, Sahîh-i Buhârî 713, Sahîh-i Buhârî 716
أَقْبَلَ رَجُلٌ بِنَاضِحَيْنِ وَقَدْ جَنَحَ اللَّيْلُ، فَوَافَقَ مُعَاذًا يُصَلِّي، فَتَرَكَ نَاضِحَهُ وَأَقْبَلَ إِلَى مُعَاذٍ، فَقَرَأَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ أَوِ النِّسَاءِ، فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ، وَبَلَغَهُ أَنَّ مُعَاذًا نَالَ مِنْهُ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَشَكَا إِلَيْهِ مُعَاذًا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ ـ أَوْ فَاتِنٌ ثَلاَثَ مِرَارٍ ـ فَلَوْلاَ صَلَّيْتَ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ، وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا، وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى، فَإِنَّهُ يُصَلِّي وَرَاءَكَ الْكَبِيرُ وَالضَّعِيفُ وَذُو الْحَاجَةِ ". أَحْسِبُ هَذَا فِي الْحَدِيثِ.
Câbir b. Abdullah (r.a.) şöyle rivayet etti: Gece karanlığı çökmüşken bir adam iki su devesiyle geldi ve Muâz'ı namaz kılarken buldu. Devesini bırakıp Muâz'a doğru yöneldi. (Muâz) Bakara ya da Nisâ sûresini okudu. Adam ayrılıp gitti …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 701
لَمَّا مَرِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَتَاهُ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِنْ يَقُمْ مَقَامَكَ يَبْكِي فَلاَ يَقْدِرُ عَلَى الْقِرَاءَةِ. قَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". فَقُلْتُ مِثْلَهُ فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ ". فَصَلَّى وَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخُطُّ بِرِجْلَيْهِ الأَرْضَ، فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ صَلِّ، فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ وَقَعَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى جَنْبِهِ، وَأَبُو بَكْرٍ يُسْمِعُ النَّاسَ التَّكْبِيرَ.
Âişe (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ vefat ettiği hastalığa yakalandığında Bilâl ona namaz(ın vaktini) haber vermeye geldi. “Ebû Bekir'e söyleyin, namaz kıldırsın” buyurdu. Ben: “Ebû Bekir yufka yürekli bir adamdır; senin yerine durursa …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 664, Sahîh-i Buhârî 679, Sahîh-i Buhârî 687, Sahîh-i Buhârî 713, Sahîh-i Buhârî 716
لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ. فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ ". فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ، فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ. قَالَ " إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ". فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَفْسِهِ خِفَّةً، فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ، وَرِجْلاَهُ يَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ، فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا، يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه.
Âişe (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah'ın ﷺ hastalığı ağırlaşınca Bilâl ona namaz(ın vaktini) haber vermeye geldi. “Ebû Bekir'e söyleyin, insanlara namaz kıldırsın” buyurdu. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü, Ebû Bekir yufka yürekli bir …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 664, Sahîh-i Buhârî 679, Sahîh-i Buhârî 683, Sahîh-i Buhârî 687, Sahîh-i Buhârî 712, Sahîh-i Buhârî 716
قُلْنَا لِخَبَّابٍ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ نَعَمْ. قُلْنَا بِمَ كُنْتُمْ تَعْرِفُونَ ذَاكَ قَالَ بِاضْطِرَابِ لِحْيَتِهِ.
Ebû Ma'mer şöyle rivayet etti: Habbâb'a (r.a.): “Resûlullah ﷺ öğle ve ikindi namazlarında (Kur'ân) okur muydu?” dedik. “Evet” dedi. “Bunu neyle anlıyordunuz?” dedik. “Sakalının hareket etmesiyle” dedi.
Biyografik verilerin kaynağı: Hadith Narrators Dataset (fahd09, from muslimscholars.info) (CC0)