خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ رَدْغٍ، فَلَمَّا بَلَغَ الْمُؤَذِّنُ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ. فَأَمَرَهُ أَنْ يُنَادِيَ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ. فَنَظَرَ الْقَوْمُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ فَقَالَ فَعَلَ هَذَا مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ وَإِنَّهَا عَزْمَةٌ.
Abdullah b. Hâris şöyle rivayet etti: İbn Abbâs (r.a.) çamurlu bir günde bize hutbe okudu. Müezzin “Hayye ale's-salâh”a gelince ona: “Namaz evlerde (kılınsın)!” diye seslenmesini emretti. İnsanlar birbirlerine baktılar. O da: “Bunu ondan …
ayrıca Sahîh-i Buhârî 668