668

Abdullah ibn al-Harith reported: Ibn Abbas addressed us on a muddy day. When the caller to prayer reached “Come to the prayer,” he gave him an order; he said, “Say: The prayer (is) in the dwellings!” They looked at one another as if they disapproved. He said, “It is as if you disapprove of this. One who is better than me did this – meaning the Prophet ﷺ. It is an obligation, and I did not want to put you in difficulty.” … “I did not want to make you fall into sin, so that you would come wading through the mud up to your knees.”

Anmerkung zur Übersetzung: “An obligation” refers to the Friday prayer. The part after “…” is the differing wording of another transmission (Hammad via Asim from Abdullah ibn al-Harith from Ibn Abbas).

Abdullah b. Hâris şöyle rivayet etti: İbn Abbâs (r.a.) çamurlu bir günde bize hutbe okudu. Müezzin “Hayye ale's-salâh”a gelince ona emretti ve: “De ki: Namaz evlerde (kılınsın)!” dedi. İnsanlar, sanki bunu yadırgamışlar gibi birbirlerine baktılar. Bunun üzerine şöyle dedi: “Sanki bunu yadırgadınız. Bunu benden daha hayırlı olan biri yaptı – Nebî'yi ﷺ kastediyordu –. O (Cuma) bir farzdır; ben sizi sıkıntıya sokmak istemedim.” … “Sizi günaha sokmak istemedim; yoksa dizlerinize kadar çamura bata çıka gelecektiniz.”

Anmerkung zur Übersetzung: “Farz” sözü Cuma namazına işarettir. “…” işaretinden sonraki kısım, başka bir rivayetin (Hammâd, Âsım kanalıyla Abdullah b. Hâris'ten, o da İbn Abbâs'tan) farklı lafzıdır.