68

Bu rivayetin diğer versiyonları

Aynı rivayet, başka bir isnadla. Claude tarafından eşleştirildi, kontrol edilmedi.

• 70Sahîh-i BuhârîSahih

  كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُذَكِّرُ النَّاسَ فِي كُلِّ خَمِيسٍ، فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَوَدِدْتُ أَنَّكَ ذَكَّرْتَنَا كُلَّ يَوْمٍ. قَالَ أَمَا إِنَّهُ يَمْنَعُنِي مِنْ ذَلِكَ أَنِّي أَكْرَهُ أَنْ أُمِلَّكُمْ، وَإِنِّي أَتَخَوَّلُكُمْ بِالْمَوْعِظَةِ كَمَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَخَوَّلُنَا بِهَا، مَخَافَةَ السَّآمَةِ عَلَيْنَا.

  Şakîk b. Seleme şöyle rivayet etti: Abdullah (r.a.) her perşembe insanlara öğüt verirdi. Bir adam ona, “Ey Ebû Abdurrahman! Bize her gün öğüt vermeni isterdim” dedi. Abdullah şöyle dedi: “Beni bundan alıkoyan şey, sizi usandırmaktan …

Bu hadisin yolculuğu

Medine şehrinden Semerkant şehrine – 245 yıl ve 7 durak boyunca bu metin dilden kulağa, hocadan talebeye aktarıldı.