'Umar bin Hafs bin Ghyath

Zincirinde bulunduğu hadisler

• 259Sahîh-i BuhârîSahih

  صَبَبْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَأَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى يَسَارِهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ غَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا بِالتُّرَابِ، ثُمَّ غَسَلَهَا، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ، وَأَفَاضَ عَلَى رَأْسِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، ثُمَّ أُتِيَ بِمِنْدِيلٍ، فَلَمْ يَنْفُضْ بِهَا.

  Meymûne (r.a.) şöyle rivayet etti: Nebî ﷺ için gusül suyu döktüm. Sağ eliyle sol eline döküp ikisini de yıkadı. Sonra avret yerini yıkadı. Sonra elini yere koyup toprakla sildi. Sonra onu yıkadı. Sonra ağzına ve burnuna su verdi. Sonra …

  ayrıca Sahîh-i Buhârî 257, Sahîh-i Buhârî 260, Sahîh-i Buhârî 265, Sahîh-i Buhârî 266, Sahîh-i Buhârî 274, Sahîh-i Buhârî 276

• 346Sahîh-i BuhârîSahih

  كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى أَرَأَيْتَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذَا أَجْنَبَ فَلَمْ يَجِدْ، مَاءً كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ يُصَلِّي حَتَّى يَجِدَ الْمَاءَ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَكَيْفَ تَصْنَعُ بِقَوْلِ عَمَّارٍ حِينَ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كَانَ يَكْفِيكَ " قَالَ أَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِذَلِكَ. فَقَالَ أَبُو مُوسَى فَدَعْنَا مِنْ قَوْلِ عَمَّارٍ، كَيْفَ تَصْنَعُ بِهَذِهِ الآيَةِ فَمَا دَرَى عَبْدُ اللَّهِ مَا يَقُولُ فَقَالَ إِنَّا لَوْ رَخَّصْنَا لَهُمْ فِي هَذَا لأَوْشَكَ إِذَا بَرَدَ عَلَى أَحَدِهِمُ الْمَاءُ أَنْ يَدَعَهُ وَيَتَيَمَّمَ. فَقُلْتُ لِشَقِيقٍ فَإِنَّمَا كَرِهَ عَبْدُ اللَّهِ لِهَذَا قَالَ نَعَمْ.

  Şakîk şöyle rivayet etti: Abdullah b. Mes'ûd (r.a.) ile Ebû Mûsâ'nın (r.a.) yanındaydım. Ebû Mûsâ ona: “Ey Ebû Abdurrahman! Ne dersin, kişi cünüp olur da su bulamazsa ne yapar?” dedi. Abdullah: “Su buluncaya kadar namaz kılmaz” dedi. Ebû …

  ayrıca Sahîh-i Buhârî 345, Sahîh-i Buhârî 347

• 514Sahîh-i BuhârîSahih

  ذُكِرَ عِنْدَهَا مَا يَقْطَعُ الصَّلاَةَ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ فَقَالَتْ شَبَّهْتُمُونَا بِالْحُمُرِ وَالْكِلاَبِ، وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي، وَإِنِّي عَلَى السَّرِيرِ ـ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ ـ مُضْطَجِعَةً فَتَبْدُو لِي الْحَاجَةُ، فَأَكْرَهُ أَنْ أَجْلِسَ فَأُوذِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْسَلُّ مِنْ عِنْدِ رِجْلَيْهِ.

  Âişe (r.a.), yanında namazı bozan şeylerin – köpek, eşek ve kadın – anıldığını rivayet etti. Bunun üzerine şöyle dedi: “Bizi eşeklere ve köpeklere benzettiniz! Allah'a yemin ederim ki Nebî'yi ﷺ namaz kılarken gördüm; ben de yatağın …

  ayrıca Sahîh-i Buhârî 508, Sahîh-i Buhârî 511, Sahîh-i Buhârî 519

• 538Sahîh-i BuhârîSahih

  قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَبْرِدُوا بِالظُّهْرِ، فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ ".

  Ebû Saîd el-Hudrî (r.a.) şöyle rivayet etti: Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu: “Öğle namazını serinlikte kılın; çünkü sıcağın şiddeti cehennemin kaynamasındandır.”

• 650Sahîh-i BuhârîSahih

  دَخَلَ عَلَىَّ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَهْوَ مُغْضَبٌ فَقُلْتُ مَا أَغْضَبَكَ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أَعْرِفُ مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا إِلاَّ أَنَّهُمْ يُصَلُّونَ جَمِيعًا.

  Ümmü'd-Derdâ şöyle rivayet etti: Ebü'd-Derdâ (r.a.) öfkeli bir hâlde yanıma girdi. “Seni öfkelendiren nedir?” dedim. Şöyle dedi: “Vallahi Muhammed'in ﷺ ümmetinde, toplu hâlde namaz kılmaları dışında (eskiden bildiğim) hiçbir şey …

• 657Sahîh-i BuhârîSahih

  قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ صَلاَةٌ أَثْقَلَ عَلَى الْمُنَافِقِينَ مِنَ الْفَجْرِ وَالْعِشَاءِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا، لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ الْمُؤَذِّنَ فَيُقِيمَ، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً يَؤُمُّ النَّاسَ، ثُمَّ آخُذَ شُعَلاً مِنْ نَارٍ فَأُحَرِّقَ عَلَى مَنْ لاَ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاَةِ بَعْدُ ".

  Ebû Hüreyre (r.a.), Nebî'nin ﷺ şöyle buyurduğunu rivayet etti: “Münafıklara sabah ve yatsı namazından daha ağır gelen bir namaz yoktur. Bu ikisinde ne (sevap) olduğunu bilselerdi, emekleyerek de olsa onlara gelirlerdi. Andolsun, müezzine …

  ayrıca Sahîh-i Buhârî 644

• 664Sahîh-i BuhârîSahih

  كُنَّا عِنْدَ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَذَكَرْنَا الْمُوَاظَبَةَ عَلَى الصَّلاَةِ وَالتَّعْظِيمَ لَهَا، قَالَتْ لَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَضَهُ الَّذِي مَاتَ فِيهِ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأُذِّنَ، فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَقِيلَ لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ، إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ، وَأَعَادَ فَأَعَادُوا لَهُ، فَأَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ " إِنَّكُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ، مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ". فَخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فَصَلَّى، فَوَجَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً، فَخَرَجَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ كَأَنِّي أَنْظُرُ رِجْلَيْهِ تَخُطَّانِ مِنَ الْوَجَعِ، فَأَرَادَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَتَأَخَّرَ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَكَانَكَ، ثُمَّ أُتِيَ بِهِ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِهِ. قِيلَ لِلأَعْمَشِ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِصَلاَتِهِ، وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ بِرَأْسِهِ نَعَمْ. جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا.

  Esved şöyle rivayet etti: Âişe'nin (r.a.) yanındaydık; namaza devam etmeyi ve ona saygı göstermeyi konuştuk. Âişe dedi ki: Resûlullah ﷺ vefat ettiği hastalığa yakalandığında namaz vakti geldi ve ezan okundu. “Ebû Bekir'e söyleyin …

  ayrıca Sahîh-i Buhârî 679, Sahîh-i Buhârî 683, Sahîh-i Buhârî 687, Sahîh-i Buhârî 712, Sahîh-i Buhârî 713, Sahîh-i Buhârî 716